Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Ουράνιο τόξο

Αγάπη μου ουράνιο τόξο.
Τα χρώματα της ίριδας στα μάγουλα σου
ανάλογα με τη συναισθηματική σου κατάσταση.
Εναλλαγές, μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα.
Παιδί εγώ.
Ενθουσιασμένο παιδί, που δε βρίσκει την άκρη σου.
Βροχή πριν.
Βροχή μετά.
Ο ήλιος ντάλα τα μάτια μου τυφλώνει, ανάμεσα χρώματα.
Κόκκινο,κίτρινο, μπλέ, κόκκινο, πράσινο, μωβ,
γκρι, γκρι, γκρι, γκρι, γκρι, μαύρο.
Αγάπη μου ουράνιο τόξο.
Νύχτωσε, μα εσύ στον ουρανό υπάρχεις.
Ακόμα εκεί.
Ακόμα χωρίς άκρη.
Το τόξο στον ουρανό.
Το βέλος στην καρδιά μου.

γιάννης μπ.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Φωτιά

Να μη ρωτήσεις μάτια μου ποιός φταίει
το δάχτυλο μου να σηκώσω δε μπορώ
δεν ήρθε η ώρα να μοιράσουμε τα χρέη
είμαι στη φάση τοίχους που παρατηρώ.

Φωτιά με καίει που είσαι εδώ, φωτιά με καίει
φωτιά που άνθρακας γενίκαν τα χρυσά
κι αν η καρδιά μου στ’ όνομα σου αναπνέει
έχει αρνηθεί να της αρκούνε τα μισά.

Να σέβεσε το παρελθόν μια ρήση λέει
γιατί τις νύχτες θα ξυπνάει σαν μωρό
μα εσύ δεν άκουσες και το άφησες να κλαίει
λες κι αναμνήσεις ψώνισες απ’το σωρό.

Η πρώτη αχτίδα ήλιου το σκοτάδι καίει
διώχνει την πίκρα κάθε επόμενη χαρά
και τι να λέει που είσαι εδώ, και τι να λέει
φωτιά με καίει μα να σε δω δε θέλω πια.

γιάννης μπ.

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Ηλιοβασίλεμα

Ηλιοβασίλεμα στα δυό λεπτά σου
μου δίνεις ότι ψάχνω απο παιδί
πόσες φορές αυτή η βιαστική αγκαλιά σου         
δεν έχει ανοίξει και δε μ’ έχει υποδεχτεί.

Ηλιοβασίλεμα στα δυό λεπτά σου
βάζεις φωτιά που ενώνει γη και ουρανό
κι εγώ ο θνητός σε κάθε πύρινη ματιά σου
δημιουργούσα τον καινούριο μου θεό.

Ηλιοβασίλεμα στα δυό λεπτά σου
θυμίζεις ρόγχο τελευταίας αναπνοής
κι αυτός ο κύκλος απ’ το νεκρανάστημά σου
μικρογραφία της ίδιας της ζωής.

γιάννης μπ.
φωτο:κορίνα β.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

ΚΤΕΟ

Δεν είμαι αμάξι αγάπη μου να με περάσεις ΚΤΕΟ,
την τελική ταχύτητα με άλλα να συγκρίνεις
εγώ είμαι κτίριο παλιό και διατηρητέο
και αν δεν θέλεις, μέσα του μην αξιωθείς να μείνεις.

Δεν είμαι βότκα της σειράς, ούτε φθηνό ουίσκι
που πάγο κι αναψυκτικό βάζεις και τα νοθεύεις
εγώ είμαι σπάνιο κονιάκ που μοναχά το βρίσκει
αυτός που ξέρει της ζωής τις γεύσεις να γυρεύει.

Εγώ ‘χω μια παλιά καρδιά, παλιά και σκονισμένη
που κόντρα στα προστάγματα πάει της εποχής
τις οδηγίες χρήσεως δεν τις καταλαβαίνει
πρέπει να το ‘χεις μέσα σου για να την οδηγείς.

γιαννης μπ.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Πικρό χαμόγελο, γλυκιά μελαγχολία

Φοράω το πιό πικρό χαμόγελο μου
γιατί τη μοναξιά μου υποδέχτηκα
ίσως δε πίστεψες στιγμή στο όνειρο μου
μα να το φτύνεις δε το ανέχτηκα.

Μέσα στο σπίτι μια γλυκιά μελαγχολία
απ’την ιδέα της παρουσίας σου
όσο θαυμάζεις αλλωνών τα μεγαλεία
τόσο θα χάνεις την ουσία σου.

Πικρό χαμόγελο μου καλώς ήρθες
το πρόσωπο μου πάλι φώτισες
το ‘ξερες πως κοιμάμαι μονος μου τις νύχτες
μα αν περνάνε δε με ρώτησες.

Γειά σου γλυκιά μελαγχολία μου που ήσουν
το πιθανότερο ενδεχόμενο
οσο θα μένεις να κοιτάζεις το κουτί σου
τόσο θα χάνεις το περιεχόμενο.

Πικρό χαμόγελο, γλυκιά μελαγχολία
με εκφράζουν σήμερα λέξεις αντίθετες
πως γίναμε έτσι τελικά εύκολη λεία
στο χρόνο και στα μίλια που φοβήθηκες.

γιαννης μπ.

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Καθρέφτης

Ήταν φεγγάρι κάποτε δικό μου
το φως απ'την αγάπη μου μέσα της το κρατούσε
κι έβγαινε κι έλαμπε στον ουρανό μου
όταν με κοίταζε και μου χαμογελούσε.

Μα εδώ και μέρες έγινε καθρέφτης
το φως που στέλνω το γυρίζει πίσω
Θεε μου βοήθα να με βγάλει ψεύτη
χωρις εκείνη δε μπορώ να ζήσω.

Τα δυό της μάτια ήταν κάποτε αστέρια
στον ίδιο αστερισμό με τα δικά μου
και για χειμώνες και καλοκαίρια
συμπλήρωνε όμορφα τα όνειρα μου.

Μα εδώ και μέρες έγινε καθρέφτης
το φως που στέλνω το γυρίζει πίσω
Θεε μου βοήθα να με βγάλει ψεύτη
χωρις εκείνη δε μπορώ να ζήσω.

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Η προσευχή της καλόγριας

Αυγή και ξημερώματα, ώρα που ο ήλιος βγαίνει,
την ώρα που οι αχτίδες του φωτίζουνε την πλάση,
βοσκός περνούσενε πεζός από να μαναστήρι
κι άκουσε νιά καλόγρια να λέει στη προσευχή τζι.
«Θεέ μου δε σε παρακαλώ να σώσεις τη ψυχή μου
δε θέλω τον παράδεισο γιατί δε τον αξίζω,
ένα μονάχα σου ζητώ κι ανε μπορείς το κάμε
γύρισε πίσω τον καιρό, τσι μέρες και τσι μήνες
τα λόγια απου μου πανε κι απού είπα να προσέξω,
μη τάξω, μη μου τάξουνε»

γιάννης μπ.